Wie kent niet dat circus uit Rotterdam?
We spelen samen circus, want circus is ons spel!
Wat gaat er
nou gebeuren, wat stelt dat toch weer voor?
Het is niet bij
te houden, het gaat gewoon maar door!
Zo gaat het hele leven
bij Circus Rotjeknor
Hooggeëerd publiek: en dan nu.. de toekomst!!!
Beste lezer,
Weet U het nog, hoe het was toen u tien jaar werd?
Had u ook dat bijzondere gevoel van spanning bij het bereiken van uw eerste
'kroonjaar'?
Voor Circus Rotjeknor ligt dat niet veel anders.
Ook Rotjeknor voelt zich best groot op z'n tiende verjaardag, maar toch is het
bij onze organisatie anders dan toen we zelf tien werden.
Toen keken we niet vooruit, laat staan achterom, we stonden alleen stil bij de
dag der dagen.
Na tien jaar willen we én terugkijken naar wat is geweest, maar ook stilstaan
bij het heden en een blik werpen in de toekomst. Rotjeknor heeft zich ontwikkeld tot een forse tiener, die weet wat 'ie wil.
Wij willen actief, creatief en innovatief bezig zijn met jonge mensen en circus.
Wij willen meer jonge mensen de kans geven via het circusspel te ontdekken wat
zij kunnen en wat zij willen. Laten zien wat zij, de volwassenen van morgen, in
hun mars hebben.
Dat wij u dat in onze voorstellingen kunnen laten zien is dan 'mooi' meegenomen.
Wij willen groeien, maar willen ook aandacht kunnen blijven schenken aan
begrippen als: betrokken, herkenbaar, persoonlijk en niet te vergeten 'passie'.
Hoe kunnen we u een beter beeld geven van tien jaar Jeugdcircus Rotjeknor dan
door u te laten delen in de ervaringen van de artiesten van nu, aangevuld met
enkele foto's van hoogtepunten die we met elkaar hebben beleefd.
Wij hopen op uw blijvende belangstelling voor Circus Rotjeknor en wensen u veel
kijk- en leesplezier met deze jubileumuitgave.
Circus Rotjeknor
Rotterdam, oktober 2002
Beter kun je de missie van Circus Rotjeknor niet weergeven.
Tien jaar geleden begonnen als initiatief van Johan Both en nu uitgegroeid tot
een heuse stichting die "in het Rotterdamse" op grote schaal bezig is
om kinderen te laten kennismaken met het circusspel. Circus Rotjeknor is niet
meer weg te denken uit het cultuurpakket dat Rotterdam te bieden heeft!
Van meet af aan was het doel van Circus Rotjeknor om bij te dragen aan de
bevordering van de sociale, emotionele en motorische ontwikkeling van kinderen.
Dit staat dan ook voorop bij alle activiteiten die de medewerkers en
vrijwilligers van Circus Rotjeknor ondernemen. Bij Rotjeknor vind je geen
glitter and glamour, geen bravoure, geen leeuwen en tijgers. Wel vind je
kinderen die op het podium zich zelf durven (leren) te zijn en met hun
enthousiasme én vaardigheden in staat zijn om het publiek in vervoering te
brengen. De voorstellingen van Circus
Rotjeknor zijn altijd goed verzorgd, mede door de inzet van vele vrijwilligers.
Het is niet voor niets dat we het aandurven om op 20 oktober 2002 de grote zaal
van de Rotterdamse Schouwburg twee keer af te huren! Minstens zo belangrijk is
dat de belangstelling van de Rotterdamse Jeugd voor Circus Rotjeknor alleen nog
maar toeneemt!
Het is goed om heel kort te vertellen wat Circus Rotjeknor allemaal op haar
programma heeft staan.
Zo'n 250 kinderen volgen wekelijks circuslessen in de gymzaal van de
Willibrordschool bij Rotterdam Blaak. Dat is een vertienvoudiging van het aantal
waarmee we 10 jaar geleden begonnen! Steeds meer oudere artiestenkinderen helpen
bij deze lessen. Ieder half jaar zijn er van de verschillende groepen optredens,
vooral gericht aan familie, vrienden en bekenden.
Naar gelang leeftijd en niveau stromen de kinderen op een gegeven moment door.
Op dit moment is de maximum leeftijd 18 jaar.
Er zijn voorstellingen, vooral in Rotterdam, maar ook daar buiten. Bekend van het laatste jaar is de voorstelling 'Passie', waar veel waardering voor is geoogst. De voorstellingen worden gegeven door een speciale optreedgroep: kinderen die al ver gevorderd zijn. Tevens worden regelmatig bij allerlei gelegenheden voorstellingen gegeven door 'de Margrietgroep', genoemd naar de voorstelling die een tijd terug werd gegeven waarbij ook Prinses Margriet aanwezig was. De voorstellingen zijn een feest! Minstens zo belangrijk zijn de vele circusprojecten op scholen en op straat die, veelal onder leiding van Anne Kuipers, door Circus Rotjeknor worden verzorgd. Hiermee worden jaarlijks vele duizenden scholieren en straatkinderen bereikt, vaak uitmondend in voorstellingen voor elkaar en de ouders. Deze projecten staan garant voor een fantastische dag op school of in de straat. Niet zelden is zo'n dag aanleiding voor een kind om zich bij Circus Rotjeknor in te schrijven voor een cursus.
Tenslotte zet Circus Rotjeknor zich in voor bijzondere groepen in de samenleving, zoals door middel van samenwerking met Thuis op Straat (straatcircus in achterstandswijken). Tevens worden optredens verzorgd in Sophia Kinderziekenhuis en projecten gehouden in buurthuizen of samen met verstandelijk gehandicapten. Want zoveel is duidelijk: het circusspel geeft plezier! En iedereen kan het (op zijn/haar manier)!
Met een bestuur, enkele vaste medewerkers en vele vrijwilligers, is Circus
Rotjeknor de afgelopen 10 jaar uitgegroeid tot een organisatie met een enorm
bereik onder de Rotterdamse Jeugd. Het einde van de groei is nog niet in zicht!
Groei is echter niet een doel op zich zelf: wel is er het doel om zoveel
mogelijk kinderen de kans te geven met het circusspel bezig te zijn. We hopen
dus als organisatie nog wat te groeien, maar dan wel zonder ons karakter te
verliezen: een circus waarbij ontwikkeling en plezier voorop staan.
Er is al veel over geschreven: Circus Rotjeknor verdient een eigen gebouw: een
vaste plek waar we naar hartelust kunnen oefenen, voorstellingen kunnen geven,
projecten kunnen organiseren en waar de Rotterdamse kinderen 'hun' circusplek
hebben. Daarvoor is extra geld én een plek nodig. Inmiddels zijn we druk doende
mensen te benaderen om dat voor elkaar te boksen. Dus laten we hopen dat we de
volgende jubileumvoorstelling in ons eigen gebouw kunnen geven!
Op de PABO ontmoette een trompetspelende Johan Both de enthousiaste gymleraar
Anne Kuipers. Anne vroeg Johan eens mee te doen aan een circusproject waarbij
verstandelijk gehandicapten de artiesten waren. Johan vond circus nooit zo leuk,
maar dit project leek hem wel interessant. Deze gebeurtenis zou zijn sporen
nalaten….
Lucho's vader was op zoek naar akrobatiekles voor zijn zoon.
Johan was door Anne aan het jongleren gezet en ontmoette zo andere jongleurs en akrobaten. In Dordrecht hielp hij Tejo vd Berg bij circuslessen voor kinderen. Het antwoord op de vraag van Lucho's vader was: "Een leuk idee! Maar één of twee kinderen is weinig en akrobatiek alleen is te beperkt. Zorg jij voor een groep van 20 kinderen, dan zorg ik voor circusles." En zo gebeurde het. Op de Blijbergschool kwam een circus en de naam werd door de kinderen zelf bedacht.
Het werd: Circus Hoeplakee!
Vreemd, constateerde Johan, dat Rotterdam geen kindercircus heeft. Het wordt
tijd dat er zoiets komt. Een Rotterdams jeugdcircus, met een klinkende naam:
Circus Rotjeknor!
-6 oktober 1992 richtte Johan Both, samen met Anne Kuipers, Stichting Circus
Rotjeknor op.
-20 maart 1993 startte de eerste groep met 24 deelnemers. Een aantal kinderen
kwam van Circus Hoeplakee en de anderen reageerden op de artikelen die in de
kranten verschenen.
-19 juni 1993 vond in de gymzaal van de Ichthus-PABO in het centrum van
Rotterdam de eerste voorstelling van Circus Rotjeknor plaats en uiteraard klonk
er een lied:
Wie kent niet dat circus uit Rotterdam ?
Rotjeknor , o Rotjeknor.
Dat circus waar je zo goed spelen kan!
Ro-tje-knor.
De opbrengst van de voorstelling, iets meer dan 70 euro, werd geschonken aan een
jeugdcircus in Ethiopië.
Vanuit Stichting Circus Rotjeknor vonden er diverse circusactiviteiten plaats.
Zo ging de cursus in Dordrecht nog altijd door onder de naam Circus Okidoki. In
Oud-Beijerland was er Circus Boelibob. In buurthuis 'De Voorpost' in Spangen
werd er lesgegeven en later ook in Prinsenland onder de naam Circus Piekelo.
Bij de Rotterdampas meldde Circus Rotjeknor zich met Doe-middagen aan als nieuwe
deelnemer.
Na de eerste lessenserie en de eerste voorstelling maakte Circus Rotjeknor
afspraken om verder door te gaan. De belangstelling was groot. Nieuwe kinderen
meldden zich aan en het maken van een nieuwe voorstelling werd steeds
interessanter. Naast het kunstjes laten zien werd meer aandacht besteed aan het
spel. De nieuwe voorstelling kreeg een titel mee 'De directeur zonder hoed'. Was
het nu een theaterachtig circusstuk of een circusachtig theaterstuk?
De directeur die is zijn hoedje kwijt
Hij wil hem heel graag vinden dus gaat hij op reis
De directeur is met zijn koffer weg
Nu zijn we zonder hem, maar dat is heus geen pech
De directeur, ook zonder hem lukt het wel
We spelen samen circus, want circus is ons spel.
-Voor het eerst konden er officieel kaartjes gekocht worden bij kinderboekwinkel
'de kleine kapitein'. Op 21 januari 1994 was de gymzaal helemaal uitverkocht.
'De directeur zonder hoed' werd in hetzelfde jaar ook uitgevoerd door de
circusgroepen in Dordrecht en Oud-Beijerland.
-28 mei 1994 werd in Rotterdam voor het eerst de Opzoomerdag georganiseerd.
Met Circus Rotjeknor traden we die dag voor het eerst op buiten de gymzaal. In
optocht liepen we met spandoek naar het Ammersooiseplein waar een tent vol
publiek voor ons klaarstond.
Circus Rotjeknor had duidelijk succes. De belangstelling was zo groot dat er een
tweede groep bijkwam. Zo hadden we een optreedgroep voor de oudere en meer
ervaren deelnemers en een oefengroep voor nieuwe kinderen. Het niveau van de
artiesten steeg zienderogen. Er werd meer en meer gejongleerd.
Wat ook duidelijk werd, is dat voor verdere groei van Circus Rotjeknor meer geld
nodig is. Het werk zou niet langer meer alleen door vrijwilligers gedaan kunnen
worden. Eenvoudig bleek het vinden van financiële ondersteuning echter niet te
zijn. Rotterdam had dan wel een eigen jeugdcircus, maar de gemeentelijke
instanties wisten niet zo goed waar het thuishoorde. Is jeugdcircus nu sport,
kunst, onderwijs of welzijn? En welke deelgemeente zou erover gaan? Gelukkig kon
toenmalig fractievoorzitter van de PvdA, Peter Aubert, bij de begrotingsdebatten
een goed woordje voor ons doen. Het resultaat: een structurele subsidie van
bijna 20.000 euro per jaar.
Circus Rotjeknor , o Circus Rotjeknor.
Wat gaat er nou gebeuren, wat stelt dat toch weer voor?
Wat kan je veel beleven bij Circus Rotjeknor!
Circus Rotjeknor , o Circus Rotjeknor.
Het is niet bij te houden, het gaat gewoon maar door!
Zo gaat het hele leven bij Circus Rotjeknor!
-20 januari 1995 speelden we 'De jongleurs komen!' in de gymzaal. Wegens de
grote belangstelling van het publiek plaatsten we een gehuurde tribune in de
zaal en speelden we zelfs tweemaal. De show startte mét, voor het eerst, een
orkest bestaande uit muzikale circusartiesten.
-5 mei 1995 maakten we ons eerste reisje. Met de Optreedgroep gingen we naar
Rotterdam-Heijplaat waar we op het Rondoplein met prachtig weer 'De jongleurs
komen!' uitvoerden.
-28 mei 1995 waren we te gast bij het festival 'Rotown's Flying Circus' in
Rotown op de Binnenweg.
De circusgroep in Dordrecht voerde 'De jongleurs komen!' uit in Schouwburg
'De Kunstmin'.
De Rotterdamse akrobaat Gertjan Wiersma liet Circus Rotjeknor al eerder weten
van het bestaan van een Ethiopisch kindercircus. De opbrengst van onze eerste
voorstelling was ten bate van dit circus. Nu kwam Gertjan met een grote
verrassing: het circus uit Ethiopië kwam op bezoek in Rotterdam! De vraag was
of wij voor onderdak zouden kunnen zorgen. En zo verbleven in juni 1995 dertig
Ethiopische artiesten en begeleiders in de gymzaal van de Ichthus PABO.
Circus Ethiopia gaf o.a. een voorstelling bij het veertigejarige UNICEF waarbij
ook Koningin Beatrix aanwezig was. Het Ethiopische circus
maakte enorme indruk op het Nederlandse publiek en natuurlijk ook op de
artiesten van Circus Rotjeknor.
-23 juni 1995 trad Circus Ethiopia op in een tent op het Heemraadsplein. Circus
Rotjeknor verzorgde een bescheiden voorprogramma. Circus Ethiopia speelde een
indrukwekkende show met live muziek en geweldige akrobatische prestaties, met
lenigheid, met dans, humor en theater.
Het gaat maar door bij Rotjeknor! Op een of andere manier werden we bekender. We
werden meer en meer benaderd voor optredens en andere activiteiten. Het jubileum
van het Jeugdvakantiepaspoort luisterden we op met een eenwieler-optocht. Zo kon
Rotterdam genieten van een groeiend aantal eenwielfietsende mensen. Een week
lang verzorgde Circus Rotjeknor een circusspeelplaats op de Müllerpier.
Ook werden we in het najaar van 1995 gevraagd deel te nemen aan een heus
Jeugdcircusfestival dat met de Kerstvakantie zou plaatsvinden in Het Land van
Ooit.
-29 december 1995 reisden we met een speciaal voor de artiesten gehuurde
touringcar naar het Land van Ooit om daar de voorstelling 'Restaurant Rotjeknor'
te spelen.
In januari 1996 startte Circus Rotjeknor met de uitgave van het huisblad 'De
Knor':
In de liedjes van Circus Rotjeknor is het al te horen. Er valt veel te beleven
en het gaat gewoon maar door. Juist omdat er zoveel gebeurt, is het leuk om op
de hoogte te blijven. De Knor, het nieuwsblad van Circus Rotjeknor zorgt ervoor!
Uit De Knor:
Deze keer heet de voorstelling Restaurant Rotjeknor. Dat komt omdat het
circus verandert in een restaurant. Er komen allemaal mensen op bezoek in het
restaurant: de Chinezen, de dames en de directeur. Er komt ook hoog bezoek. Dat
zijn artiesten die op grote ballen lopen. De jongleurs zijn verkleed als koks.
De koorddansers komen als spoken in de nacht. …19 en 20 januari 1996 werd
Restaurant Rotjeknor in de gymzaal uitgevoerd voor het Rotterdamse publiek. En
zoals De Knor bericht, viel het in de smaak. Om nog meer publiek een goede plek
te geven huurden we zelfs een tribune. De gymzaal was tweemaal uitverkocht.De
vleugel…
De juf wilde mij de Kleine Engel leren op de trapeze. En toen ze zich omdraaide
probeerde ik hem zelf. En hij was helemaal mislukt. En ik dacht dat hij goed
was. En ik zei: "Petra, kijk eens naar mijn kunst". En Petra zei:
"Hij is mislukt en heel mooi opgebouwd. En dadelijk mag je het aan de
kinderen laten zien en er een nieuwe naam voor verzinnen". En het werd….
De Vleugel!!!
De zalen zitten vol en de groepen breiden uit. Circus Rotjeknor startte in
februari 1996 een jeugdafdeling voor twaalfplussers.
Het hele circus groeit. Meer en meer circusprojecten en cursussen worden
gegeven, door heel het land.
Cursussen in 1996:
- Dordrecht: Circus Okidoki
- Dordrecht: op de asielboot
- Rotterdam-Prinsenland: Circus Piekelo
- Rotterdam-Spangen: Margrietschool
- Rotterdam-Overschie: SW-Overschie
- TOS-project Rotterdam: cursus aan begeleiders
- Ichthus-PABO Rotterdam: cursus voor studenten
- Vlaardingen: Jenaplanschool
Projecten in 1996:
- Rijkshogeschool Ijsseland in Deventer
- Basisscholen in Vlaardingen
- Bijloschool, Rotterdam
- G-groep van korfbalver. WION, Rotterdam
- PABO Domstad, Utrecht
- St. Jozefschool, Bergeyk
- Basisschool De Akker, Rotterdam
- Knooppunt Kralingen, Rotterdam
- Jeugdvakantiepaspoort, Rotterdam
- Speeltuin Kralingse Veer, Rotterdam
- Bewonersorganisatie Hillesluis
- Ichthusschool, Boskoop
- Merwerodeschool, Sliedrecht
- Jong Management Nederland
- Sozawe, Rotterdam
Uit De Knor:
Maart 1996
Circus op asielboot
In Dordrecht ligt een boot waar 550 mensen op wonen, een 'flotel'. De mensen op
de boot zijn gevlucht uit een ander land, waar oorlog is. Er zijn 90 kinderen
bij. Ze komen uit Irak, Iran, Somalië en Bosnië en hopen dat ze in Nederland
mogen wonen. Dat weten ze nu nog niet zeker. De kinderen gaan naar een eigen
school met een eigen leerkracht. Ze leren heel snel Nederlands spreken. Op 27
april is er een open dag op de boot. Iedereen mag een kijkje nemen. Een groepje
van 17 kinderen krijgt iedere week circusles van Circus Rotjeknor. Met de open
dag zullen deze kinderen op gaan treden.
Juni 1996
Circus Renz gered dankzij bijdrage van Rotjeknor
Na een tragisch ongeval met het echtpaar Renz, zag het er voor het
circus even zeer slecht uit. De oma erfde het circus maar wilde alles verkopen.
De mensen van het circus zelf wilden heel graag doorgaan met het circus, maar
moesten dan met elkaar ƒ800.000,- betalen. Dat is enorm veel geld! Femke (van
de C-groep) vond dat we de mensen van Circus Renz maar eens moesten gaan helpen.
Na het optreden in speeltuin Varkenoord hield ze een praatje door de microfoon
en werd er door kinderen van Rotjeknor flink wat geld opgehaald. Twee andere
kinderen, Floor en Suzanne (van de B-groep) deden er nog een schepje bovenop en
haalden samen met hun vrienden nog eens ƒ76,- op. Met nog een bijdrage van de
ouders van de A-groep werd in totaal ƒ805,- voor Circus Renz bij elkaar
gebracht! Femke is dit bedrag samen met Gertjan gaan brengen bij het circus. Ze
mochten helemaal vooraan zitten bij de voorstelling en kregen een extra grote
suikerspin. Graag hadden ze ook nog even opgetreden in Circus Renz, maar dat zat
er helaas niet in.Mijn eerste optreden
Mijn eerste optreden was erg spannend. Met de entree was ik balloper. En ik vond
mijn basiskleding erg mooi. Ook mijn fietserspetje was ook erg mooi en grappig.
En mijn ballooprokje was ook erg mooi.
Op 5 mei moesten we weer optreden. Toen mochten we in de optocht meelopen. Op 5
mei kwamen er veel mensen die ik kende.
Nou doei Winnie (B-groep)
September 1996:
C-groep treedt op in Heijplaat
Er zal flink geoefend moeten worden door de artiesten van de C-groep. Op
zaterdag 28 september zullen ze met hun nieuwe show te zien zijn op Heijplaat.
Nooit eerder werd door Rotjeknor opgetreden zo aan het begin van het seizoen.
Het is niet de eerste keer dat Circus Rotjeknor gevraagd is voor een optreden op
Heijplaat. Vorig jaar, op bevrijdingsdag speelde de voorstellingsgroep nog de
show 'De jongleurs komen!'. Dat niet alleen de artiesten goede herinneringen
hebben aan het toenmalige succesvolle optreden blijkt wel uit de opnieuw
getoonde belangstelling van de Culturele Commisie. Ze wilden circus Rotjeknor
graag nog eens in huis halen.
November 1996:
Een nieuw rek voor het koorddansen!!!
De artiesten van Circus Rotjeknor zoeken het steeds hogerop. Toen ze
nog pas op circus zaten was het al een hele kunst om te leren koorddansen. Met
z'n drieën aan de stok naar de overkant was een hele prestatie. Later moest het
spannender, met enge muziek. Daarna ging ook het rek omhoog. Het kwam op vijf
blokken te staan en het draad had een hoogte van 1 meter. Omdat ook steeds meer
artiesten nu ook 'los' over de draad kunnen lopen, werd het tijd voor een
speciaal rek. Een enkele draad op een hoogte van 1,50 meter. Het rek kan op
zichzelf staan. Het kan hierdoor dan ook op alle plekken gebruikt worden.
Johan Both ontvangt diploma
Na jarenlang circuslessen geven aan honderden kinderen heeft Johan Both op
25 oktober 1996 een diploma gekregen. Hij is nu benoembaar als docent drama in
de specialisatie circus.
Omdat het vak circusdocent nog steeds niet bestaat, zijn er een aantal docenten,
onder wie Johan Both, die een zogeheten benoembaarheidsverklaring hebben
aangevraagd voor het vak drama. Hierdoor kunnen deze docenten benoemd worden
door culturele instellingen zoals de SKVR in Rotterdam. Nu was Johan Both al
jaren bekwaam in het circusvak, maar sinds kort met een officieel papiertje.
Waarschijnlijk zal binnen een enkel jaar het vak circusdocent bestaan. Dit zal
naast docenten voor muziek, dans, beeldende vorming, drama e.d. een plek krijgen
binnen de kunstzinnige vorming.
Januari 1997:
Paul Hulsebosch vervangt Petra bij circuslessen
Petra Goudappel is van plan moeder te worden! Vanaf 15 februari 1997 gaat ze
met zwangerschapsverlof. Tot en met begin juni zal ze niet bij het circus
werken, om te kunnen zorgen voor haar baby.
Om te zorgen dat er toch circuslessen zijn, komt er iemand anders voor haar in
de plaats, Paul Hulsebosch. Iedereen die al wat langer op circus zit, kent hem
vast nog wel. Hij werkte mee aan een van de eerste lessen van Circus Rotjeknor.
Paul is akrobaat en treedt regelmatig op. Hij won ook wel eens een prijs op het
Oranjeboom-festival. Bij Circus Rotjeknor verwachten de artiesten nog veel te
leren van deze Paul. Iedereen wenst hem dan ook veel succes en plezier bij zijn
nieuwe baantje.
"In Een ander liedje willen de artiesten wat anders dan altijd maar
hetzelfde. De gordijnopenhouders, de dierentemmers, de muzikanten en de
pisteknechten willen ook eens kunsten maken voor de gezelligheid. Dat gaat ook
gebeuren, maar alleen als de directeur er niets van merkt. Zelfs de apen komen
ervoor uit hun pakken tevoorschijn."
Altijd hetzelfde liedje,
al jaren telkens weer.
Dat gaat ons echt vervelen,
Dat willen wij niet meer.
Vandaag gaat het eens anders,
Een anders dan altijd.
We gaan nu kunsten maken
voor de gezelligheid (2x)
-22 oktober 1996 werd de show 'Een ander liedje' door de B-groep voor het eerst
uitgevoerd in Het Land van Ooit. Peter Witte, een meewerkende ouder en
straatartiest in vrije tijd, speelde de 'strenge' directeur. Hij deed dit zo
overtuigend dat het hele publiek in boe-geroep losbarstte toen hij applaus wilde
ontvangen voor de mooie show. Het applaus klonk daarentegen nóg sterker voor de
artiesten waarvoor het bedoeld was.
-17 januari 1997 speelde de B-groep 'Een ander liedje' tweemaal in de gymzaal
aan de Binnenrotte. In hetzelfde weekend speelde ook de C-groep haar eigen show
'Een clown op zoek' zodat we voor het eerst drie optredens speelden in één
weekend.
-30 april 1997 gingen we naar Rotterdam-Charlois om 'Een ander liedje' te spelen
op het Blommenfesteijn. Omdat Peter Witte op koninginnedagen altijd druk bezet
is was Edward de Jong wel bereid de rol van Peter op zich te nemen. Edward hielp
al vaker mee bij het opbouw en sjouwwerk en ook maakte hij van ieder optreden
video-opnames. Vandaag zou hij er een extra klus bij krijgen.
Uit De Knor:
De directeur Antonio Cappucello werd deze keer gespeeld door Edward, de
vader van Joris. Hoewel hij met boe-geroep bestookt werd, was hij toch degene
die de voorstelling op het nippertje gered had. Het publiek zal er ongetwijfeld
niets van gemerkt hebben, stipt om 13.00 uur startte de voorstelling, maar
tijdens het opbouwen bleek Johan het doosje met muziek niet bij zich te hebben.
En zonder muziek geen voorstelling dus reed Edward, terwijl de artiesten zich al
aan het omkleden waren, met Johan door de stad terug naar de gymzaal. Nog maar
net op tijd arriveerden de twee. Direct nam Johan zijn trompet bij de hand en
liep met de artiesten een parade rond de kerk. Dit bracht Edward in de
gelegenheid om zich om te kleden tot Antonio Cappucello. Nog eerder dan de
artiesten terug waren stond hij ze, wijzend op z'n horloge, op te wachten. Een
zeer sterke opening van zijn debuut bij Circus Rotjeknor. Hij was echter niet de
enige die voor het eerst optrad. Voor zes kinderen was dit de eerste keer bij
Circus Rotjeknor.
Terwijl de B-groep bezig was met 'Een ander liedje' trad de C-groep, met oudere
deelnemers, op met een kleine presentatie. Geïnspireerd door de indrukwekkende
shows van Circus Ethiopië besteedden we veel aandacht aan een hoog tempo. De
acts werden niet los achter elkaar meer gespeeld, maar liepen voortaan in elkaar
over.
-27 mei 1996 was er Open Podium bij het Nederlandse Akrobatiek-festival dat
dit jaar georganiseerd werd in Rotterdam. En in Rotterdam mocht Circus Rotjeknor
niet ontbreken! In lange regenjassen kwamen artiesten van Circus Rotjeknor op.
Ze zochten een speelplek en vroegen de presentator of ze even op mochten treden.
Ja, was het afgesproken antwoord, maar dan moeten jullie je nog wel verkleden.
De muziek ging aan, een stevig rock-'n-roll nummer, en de artiesten gaven een
dansende verkleedpartij. Even later stond de hele groep met fakkels te jongleren
en werden er akrobatische piramides gebouwd. Twee artiesten uit Ethiopië, die
op bezoek waren bij het festival, deden met ons mee. Aan het applaus te horen
was er sprake van een nationale doorbraak!
-28 september 1996 speelden we de show in Rotterdam Heijplaat met een aantal
nieuwe artiesten die na de zomervakantie van B naar C verhuisd waren.
-18 januari 1997 kreeg de show van de C-groep een titel: Een clown op zoek. De
show die uitgevoerd werd in de gymzaal met een uitbreiding van een aantal nieuwe
acts waaronder een met black-light.
"Net op het moment dat de artiesten vertrekken, komt een clown binnen. Hij
zoekt iets, maar wat? Hij heeft er de hele voorstelling voor nodig om erachter
te komen. Ondertussen komt hij overal in terecht, tussen de jongleurs en de
akrobaten, in het donker over het koord. Uiteindelijk wordt hem, op een
verrassende wijze, duidelijk wat hij zocht."
Johan: "Na 'Een clown op zoek' ging ik zelf op zoek. Ik was bijzonder
nieuwsgierig hoe het zo kon komen dat de circussen in Ethiopië zo goed konden
zijn. Voor één maand vertrok ik naar Ethiopië. Petra Goudappel nam samen met
Paul Hulsebosch de lessen waar. Ik weet nog goed dat we vlak voor mijn vertrek
drie optredens in één weekend speelden. Direct na de voorstellingen moest ik
mijn spullen inpakken om dezelfde nacht te vetrekken naar een ver en onbekend
land. Van de prachtige ervaringen die later als grote inspiratiebron dienden
voor Circus Rotjeknor schreef ik een verslag in De Knor. De videoband die ik
samenstelde werd honderden malen vermenigvuldigd en als promotiemateriaal voor
Circus Ethiopia over heel de wereld verstuurd."
Uit De Knor:
Maart 1997
Bruisend circusfestival in Ethiopië
In de tweede week van februari 1997 staat er iets bijzonders te gebeuren in
het stadje Jimma. Het eerste Ethiopische circusfestival gaat plaatsvinden. De
komende week zullen er dagelijks optredens zijn van de kindercircussen uit Addis
Ababa, Nazreth, Mekele, Jari, Dire Dawa en Jimma. Er zal worden gejongleerd met
kegels en balletjes, zelfs iemand met zeven! Er gaan sprongen gemaakt worden
door de lucht met salto's en flic-flacs. Ook zullen er torenhoge piramides
gebouwd worden en vooral de meisjes zullen zich bewegen in alle mogelijke, en
onmogelijke, bochten. De jongste deelnemer is niet ouder dan zes jaar en de
oudste nog geen twintig. De muziek wordt verzorgd door eigen bands die swingende
Ethiopische muziek laten horen waarop de artiesten dansend hun kunsten laten
zien.
Circus bestaat in Ethiopië nog niet zo lang. Zo'n vijf jaar geleden is het
begonnen met jongleren voor de lol. "Het is leuk om te doen en het houdt me
van de straat", vertelt een van de kinderen. Al snel bleek dat de kinderen
nog veel meer wilden. Er werden een paar sportmensen, waaronder Awake Emiru, op
bezoek gevraagd. Awake is nu leider van Circus Ethiopia en reist met zijn groep
de hele wereld rond. Vanaf het begin waren er al iedere week optredens. Er komen
veel mensen naar kijken, per optreden al gauw meer dan duizend. Aangemoedigd
door het applaus en het enthousiasme van het publiek werken de kinderen iedere
dag heel hard om nog beter te worden. Voor veel kinderen is circus hun leven, ze
doen er alles voor. Direct uit school gaan ze naar de 'compound' om te oefenen.
Op 4 februari rijden er vijf bussen met artiesten, luid toeterend door de
straten. Voorop rijdt een wagen met muzikanten. Kinderen hollen zingend en
dansend mee. De mensen in de altijd zo drukke en levendige straten staan even
stil om te kijken wat er aan de hand is. Alleen een bedelaar en een bewaker van
een kantoor lijken er niets van te merken. Ze blijven stil voor zich uitkijken.
Ook dat ene meisje van zes merkt er niets van, ze is moe van alle indrukken in
slaap gevallen. Na de rit door de stad staan de bussen stil en stappen de
artiesten uit. Er zijn jongleurs met kegels en akrobaten die op elkaars
schouders staan. De artiesten bewegen zich op allerlei manieren voort, te voet
of op een eenwieler, met flic-flacs, salto's, dansend en zingend. Een echte
circusoptocht, de eerste in Ethiopië! Ze zijn op weg naar het festivalterrein
dat speciaal voor deze gelegenheid is opgeknapt. Er is elektriciteit, er zijn
terrasjes en ook het bruggetje over de rivier is gerepareerd. Ondertussen hebben
zich al duizenden mensen verzameld op het terrein. Dit aantal zal aan het einde
van de week oplopen tot wel meer dan tienduizend! Al een paar uur van tevoren
zitten vooral kinderen al in de brandende zon. Zelfs in de toppen van de bomen
zitten mensen die niets willen missen van dit spektakel.
Om de boel in de hand te houden lopen er politiemensen rond met stokken waarmee
ze ook echt tikken uitdelen. Het publiek waardeert de circusoptredens uitermate.
Vooral de het optreden van de circusgroep uit hun eigen stad valt bijzonder in
de smaak. Het is duidelijk te zien dat de leider ervan, Bereket, vorig jaar op
bezoek was geweest bij de jongleer- en akrobatiekfestivals in Nederland. Hij
werd ook de organisator van dit eerste Ethiopische festival. Na afloop van de
optredens, en dan is het al donker (dat gaat trouwens heel snel in Afrika),
wordt er volop mee gedanst met de muziek. Soms weten toeschouwers te ontsnappen
aan het wakend oog van de politie. Ze omhelzen en kussen de zanger of zangeres
en dansen even op het podium totdat de politie ze met de stok de weg wijst naar
het publiek.
Op zondag stappen alle kinderen weer in de bus op weg naar huis. Ze nemen de
matrassen waar ze op sliepen mee net als de herinneringen aan de optredens en
het dagelijks samen met andere circussen oefenen, de vriendschappen en de
gezelligheid. Wat achterblijft is een opgeknapt stadion. Ook de bioscoop is
speciaal voor dit festival vernieuwd en ook de verlichting op straat doet het
weer. Nu al worden er plannen gemaakt waar het circusfestival volgend jaar zal
plaatsvinden, want ze waren het er allemaal over eens: "Dit moeten we vaker
doen!"
Johan gaat verder: "Thuisgekomen in Nederland bleek dat de organisatie
'Wereldkinderfestival' dit jaar het thema circus had. In een folder werd Circus
Ethiopia vermeld. Ik belde meteen de baas Lucien Ravensberger om te vertellen
wat ik mee had gemaakt en wat voor plannen ik had met Circus Rotjeknor. Een keer
optreden op het Dunya-festival met een voorstelling in Ethiopische stijl, dat
zou prachtig zijn! Dat vond Lucien ook.
Twee maanden later lag er een foldertje in de bus waaruit bleek dat Lucien
Circus Rotjeknor daadwerkelijk geprogrammeerd had op het Dunya-festival: een
show mét Ethiopische muziek en dans. En dat terwijl we nooit eerder met elkaar
dansten, laat staan in Ethiopische stijl. Wat nu? We besloten met de hele
C-groep de uitdaging aan te gaan. We hadden nog slechts twee weken te gaan.
Gelukkig zou Yonas, een Ethiopische circustrainer, op bezoek komen en hij wilde
ons wel helpen. De twintig Ethiopische kostuums lieten we nog net op tijd uit
Addis Abeba overkomen. Yonas zorgde voor de Ethiopische muziek en hielp ons
dansen. "
-8 juni 1997 speelde de C-groep voor het eerst 'Wat voor Wereld' op het
Dunya-festival in Rotterdam.
'Wat voor Wereld' sloeg zo aan dat we de show nog regelmatig uitvoerden op
diverse festivals, de zondagsmarkt en in Het Land van Ooit. We speelden 'Wat
voor Wereld' in HAL 4 en zelfs een keer als voorprogramma van Circus Ethiopia
zelf!
Johan Both zou later nog twee keer naar Ethiopië reizen. De laatste reis,
januari 2001, ging hij samen met de Rotjeknor-artiest Gertjan van Gennip. De
ontwikkelingen met Circus Ethiopia zijn ongelooflijk snel gegaan. Binnen een
paar jaar toerden wel drie circusgroepen tegelijk over heel de wereld. Circus
Ethiopia stond op heel wat belangrijke grote wereldfestivals.
Nu bestaan er tientallen circusgroepen in Ethiopië die allemaal op een
prachtige manier circus maken. Het toeren is een tijdje stopgezet omdat teveel
artiesten niet meer terugwilden naar hun eigen land. Vanuit NOVIB is Cees de
Graaff in Ethiopië actief om de ontwikkeling van het circus in Ethiopië in
goede banen te leiden. In Nederland is André Hoekstra bezig een organisatie op
te zetten om circussen in moeilijke gebieden te ondersteunen. André heeft zelf
circusprojecten geleid in Bosnië, Suriname en Colombia.
In september start het nieuwe seizoen vol grote plannen. Samen met de cursussen
voor andere instellingen (Dordrecht, Vlaardingen, Prinsenland en Spangen)
verzorgt Circus Rotjeknor lessen voor niet minder dan twaalf groepen, met samen
ruim 250 kinderen. We kregen in dat seizoen ook een nieuwe medewerker erbij:
Adrian Goormachtigh. Alles stond in die tijd in het teken van onze eerste
jubileumvoorstellingen die we zouden houden in theater HAL 4 in Rotterdam. We
waren met onze voorstellingen letterlijk de gymzaal uitgegroeid en de
jubileumvoorstellingen zouden een mooie aanleiding zijn om de overstap naar het
theater te maken.
De C-groep kreeg de naam 'Jeugdgroep' en de B-groep noemden we voortaan
'Circusgroep'. Twee optreedgroepen hadden we toen en ook twee oefengroepen. We
beleefden een mooie tijd waarin we met de Jeugdgroep 'Wat voor Wereld'
uitbreidden tot een complete theatervoorstelling. Met de Circusgroep werkten we
aan 'Hoogtepunten': een terugblik op de afgelopen successen. Het was ook een
tijd waarin duidelijk werd dat we binnen een paar jaar geen gebruik meer zouden
kunnen maken van de gymzaal van de Ichthus-PABO. Het gebouw met de zaal waar we
zo van hielden zou gesloopt gaan worden. We moesten ons voor gaan bereiden op
een verhuizing en daarbij droomden we al van een eigen jeugdcircusgebouw voor
Circus Rotjeknor. In de publiciteit voor de jubileumvoorstellingen konden we
deze wens mooi meenemen.
-24 en 25 januari 1998 speelden we de eerste Jubileumvoorstellingen in theater HAL 4. We hadden drie voorstellingen gepland, maar wegens de enorme belangstelling kwam er een extra voorstelling bij die ook in korte tijd helemaal uitverkocht was. Circus Okidoki, de groep uit Dordrecht die daar al jaren begeleid werd door Johan Both en Wil Heldens was een van de optredende groepen.
Rotjeknor , in beweging
Rotjeknor, gaat maar door
Rotjeknor in beweging
Rotjeknor
Circus Rotjeknor, de artiesten dat zijn wij.
We houden van bewegen, dat maakt ons blij.
We zijn niet bij te houden en we gaan maar door.
Zo gaat het hele leven bij Circus Rotjeknor.
We hangen aan de trapeze en lopen over t koord.
En op de eenwielfietsen bewegen we ons voort.
Jongleren met kegels en springen bovendien.
Zo valt bij ons in 't circus ontzettend veel te zien.
De vaart zat er steeds meer in bij Circus Rotjeknor. Het kantoor verhuisde naar
de Oostzeedijk Beneden. Er waren zelfs plannen om in deze leuke ruimte een
winkeltje te beginnen. Met de optredens van de Jeugdgroep speelden we live
muziek. Bij het oefenen werd de muziek eerst gemaakt door Johan en Adrian samen.
Een paar weken voor de uitvoering sloot Fedde Talsma, de vader van Lotte, zich
bij ons aan. Ook een aantal circusartiesten speelden muziek: Clara dwarsfluit,
Frederik viool en Femke piano. Met live muziek bleek heel veel moois mogelijk.
Zo jongleerde Jochem als dirigent met steeds meer balletjes.
Een zeer enthousiaste Circusgroep maakte een prachtige show waarin leuk gebruik
gemaakt werd van blokken.
Het was wel duidelijk dat we voor de voorstellingen niet meer terugkonden naar
de gymzaal. We huurden nog maar eens HAL 4 en omdat de belangstelling echt
overweldigend was, speelden we zelfs vijf voorstellingen in één weekend! En
alle vijf de voorstellingen waren helemaal uitverkocht.
Zowel de Circusgroep als de Jeugdgroep speelden hun versie van 'In Beweging' nog
een aantal keren op diverse plekken, meestal op straat. Het liefst zouden we
heel Nederland doorgereisd zijn om onze mooie voorstellingen in theaters te
laten zien. Helaas moeten afspraken voor theaters meer dan een jaar van tevoren
gemaakt worden. Jeugdtheater 'De Krakeling' in Amsterdam had alvast wel
belangstelling.
En weer hadden we een spannend jaar voor de boeg.
Zeven Rotjeknor-artiesten die van circus geen genoeg konden krijgen, kwamen
regelmatig in de gymzaal bij elkaar om extra te oefenen. Met mooie muziek en
enorm veel creativiteit zetten ze een prachtig circusstukje in elkaar. Bij de
Kunstbende vielen ze buiten de prijzen omdat er teveel professionele hulp
geboden zou zijn. Bij de presentatie van een boekje over talentvolle jongeren,
'Nu of Nooit' oogsten ze veel bewondering in de Rotterdamse kunstwereld.
Met deze en nog heel wat andere jongeren werkten we in het najaar van 1999 aan
de nieuwe show; 'Het beste!!… van Circus Rotjeknor'. We hadden ontdekt dat
circus en kunst bijzonder goed samen konden gaan. In dezelfde tijd dienden we
ons Cultuurplan 2001-2004 in bij de Gemeente Rotterdam. Zou het lukken om de
politiek te overtuigen van de mooie dingen die we doen? Het duurde een hele
tijd, maar het antwoord was bijzonder positief.Uit het rapport van adviesraad:
Circus Rotjeknor richt zich op de speelsheid en de creativiteit van kinderen,
waarbij het circusspel als cultuuruiting is gekozen. Door de vorm waarin wordt
gewerkt, overschrijdt Circus Rotjeknor op bijzondere manier de grenzen van
theater. Het circus voorziet in een gat in de markt…Ondertussen stonden we
voor de uitdaging een mooi stukje circustheater te maken met live muziek.
Gertjan van Gennip die zelf gestopt was als artiest bij Circus Rotjeknor werkte
als regisseur mee. De circusband had een bijzondere samenstelling: accordeon,
viool, trompet, cello en percussie. Muziek, theater, dans en circus vloeiden
prachtig samen in een mooi programma.
-3 maart 2000 gingen we met de Jeugdgroep op reis naar Amsterdam om daar in
Jeugdtheater 'De Krakeling' onze voorstelling te spelen, de première van Het
Beste!! Vooraf gingen we op bezoek bij Circus Elleboog. Een leuke ervaring om in
een echt jeugdcircusgebouw samen met andere artiesten te oefenen.
Hilde en Gertjan in De Knor:
Na een gevarieerde maaltijd van knakworst tot Indonesische rijsttafel, die de
deelnemers van Circus Elleboog voor ons hadden gemaakt, vertrokken we naar de
Krakeling. Het was moeilijk om vanuit de vrije uitwisselingssfeer in de serieuze
artiestenstemming te komen maar Johan gaf ons een peptalk. Iedereen klaar?
CIRCUS!! Het eerste beeld, de violist die om het torentje liep, vatte de hele
voorstelling samen: verwachtingsvol, spannend en subtiel.
-25 en 26 maart 2000 was ons eigen theater HAL 4 aan de beurt waar we met zowel
de Circusgroep als de Jeugdgroep wederom vijf voorstellingen achter elkaar
speelden En alle de vijf voorstellingen waren uitverkocht.
Het was duidelijk dat muziek een grote rol speelde in de voorstellingen van Circus Rotjeknor. Een programma waarbij de muziek centraal staat was een mooi idee. Met een volledig nieuw samengestelde Optreedgroep met heel wat muzikale circusartiesten studeerden we onder leiding van oud-artiest Femke Monteny 'A la musica!' in.
Of het nu gaat om jongleren
Of het is akrobatiek
't Is juist wat wij nu beweren:
In alles zit muziek!
Circus Rotjeknor, Circus Rotjeknor
Circus Rotjeknor, A la Musica!
-26 december 2000 speelden we 'A la musica!' in de Krakeling in Amsterdam. Heel
leuk om eens op Tweede Kerstdag op te treden. Circus Rotjeknor voegde zich bij
de verzameling Kerstcircussen. Daarna speelden we nog tweemaal in de Krakeling
op 4 en 18 februari 2001.
Het plan was om in 2001 weer op te treden in HAL 4. Helaas was ons 'huistheater' het hele jaar gesloten wegens verbouwing. Omdat Rotterdam in 2001 de Culturele Hoofdstad was van Europa wilde we toch zeker wel in dat jaar optreden in Rotterdam. Het was een hele klus om een speelplek te vinden. Alle Rotterdamse theaters waren volgeboekt. Gelukkig konden we op het einde van het seizoen terecht in het Hofpleintheater. Het leek ons wel leuk om in het Culturele Hoofdstadjaar een jeugdcircusfestival te organiseren. Stagiaire Nathalie v/d Linden nodigde de jeugdcircussen Elleboog (Amsterdam), Duo Duplo (Arnhem) en Fantastini (Groningen) uit om in het weekend van 16 en 17 juni 2001 een optreden te verzorgen. We speelden zelf 'A la musica!' Een prachtige ervaring om in het Hofpleintheater te spelen. Wat een luxe! Omdat er gebruik gemaakt mocht worden van een royale keuken konden wij en onze gastcircussen bijzonder verwend worden door 'onze cateringploeg'.
In het publiek was ook circuskenner en fotograaf Heinz Baudert aanwezig. In de
circusnieuwsbrief schreef hij het volgende:
Welke goede fee heeft de leiding van deze groep met haar toverstaf aangeraakt? Dit nieuwgebouwde theater heeft geen voetlicht, dus er valt geen barrière te overwinnen… Symbolisch? De grenslijn tussen artiest en publiek bestaat niet. Toch wordt niet op het publiek gespeeld; een fout die zelfs professionals maken. Waar ligt het geheim? Zelfkennis, dat is zeker en daardoor de kennis van de ander. Dat presentatie er wel is, maar niet het belangrijkste is… Inzet, begrip - zeg maar liefde! Dat hebben ze bij Rotjeknor begrepen. "Schouderklop van God" las ik ergens, in een andere context in de gratis "kleintje kunst Cultuurkrant". Ik kan het niet beter formuleren.
Na afloop kan ik de verleiding niet weerstaan de voorstelling 's avonds nog eens
te zien, hoewel het mij tevens verplicht dit stukje op een minder joyeuze toon
te beëindigen. Ik mag bij de gastvrije Rotterdammers een voortreffelijk hapje
mee-eten en tref daar allemaal aardige attente kinderen aan.6 augustus 2001
waren we uitgenodigd om 'A la musica!' te spelen op het Europese
Jongleerfestival. Zoveel publiek hadden nog nooit bij elkaar gezien en ook nog
eens een staande ovatie van een bomvolle tent met meer dan duizend jongleurs.
Geweldig! Later verscheen het volgende artikel in een Italiaans
Jongleertijdschrift:
Een show waarin jonge artiesten een bewijs van hun capaciteiten leverden in een
schouwspel dat, om het weinig zachtjes uit te drukken, je met open mond
achterlaat vanwege het fantastische technisch niveau, presentatie, choreografie,
humor, samenwerking en karakter. Het was zeker de meest aansprekende gebeurtenis
op het Europees Jongleerfestival.
"Dat wat het publiek raakt zijn niet zozeer de kunstjes, maar wel de manier
waarop het gebracht wordt, de overgave, de overtuiging, de spanning, de
ontroering, ofwel in één woord de passie", zo luidt het eerste stukje
tekst op onze eerste professioneel gedrukte flyer. Passie werd, kort en
krachtig, de titel van de voorstelling die we maakten in het seizoen 2001-2002.
We stonden, als vaste gast, al weer voor drie shows gepland in de Krakeling in
Amsterdam: de zondag voor Kerst en twee keer in het voorjaar. HAL 4 in Rotterdam
was nog niet klaar met de verbouwing dus moesten we in Rotterdam weer op zoek
naar een speelplek. Gelukkig had de Rotterdamse Schouwburg nog een klein gaatje
vrij, zondagmiddag 10 maart 2002. Het publiek wist ons goed te vinden want alle
kaartjes waren bij 'de kleine kapitein' in een recordtijd uitverkocht. We
speelden drie keer achter elkaar.
Hoewel we het laatste seizoen maar één Optreedgroep hadden, vonden er buiten
deze groep nog heel wat optredens plaats. Natuurlijk hadden alle oefengroepen
een voorstelling in de gymzaal. Voor het eerst in de gymzaal bij station Blaak.
Speciaal voor de voorstellingen werd een nieuw decor gemaakt. We verduisterden
de zaal en plaatsten onze tribune en de lichtinstallatie zodat de gymzaal toch
zoveel mogelijk op een theater leek. In het weekend van 22, 23 en 24 maart 2002
vonden er maar liefst zeven presentaties plaats!
Aan het Koninginnedagprogramma in Sophia Kinderziekenhuis deden artiesten mee
uit diverse groepen én de Optreedgroep. En verder voerden kinderen van
oefengroepen op diverse plekken presentaties uit: bij een muziekvereniging, bij
een kinderkoor, op belangrijke recepties en meer.
Het rekwerk voor de nieuwe decors werd gemaakt door Lex Vollebregt. Lex is
naast vader van drie kinderen bij Circus Rotjeknor eigenaar van een
klussenbedrijf. Hij maakte ook heel wat andere attributen die we bij het circus
gebruiken. Het nieuwe naambord op de container, de isolatie, de stellingen in de
container, het werd allemaal door Lex uitgevoerd.
Na de theateruitvoeringen van 'Passie' volgden nog vier uitvoering van 'Passie
op straat' op de zondagsmarkt en 'Passie in de tent' tijdens het Internationale
Jeugdcircusfestival in Gent. We reisden voor dit festival voor het eerst met de
groep naar het buitenland. Nou ja, we waren natuurlijk al eerder in het Land van
Ooit.
Een circusavontuur…
Circusprojecten uitvoeren is als een feestje vieren. Het is ook een feest.
Een feest voor de kinderen, voor de leerkrachten/groepsleiding en voor de
toeschouwers. Het is ook meestal een feest, een jubileum, die de aanleiding
vormt om een circusproject op te zetten.
Het is een feest omdat de kinderen mogen laten zien wat ze kunnen. Circus heeft
een lage drempel en biedt uitstekende kansen die aansluiten bij de mogelijkheden
van de kinderen. Ieder kind kan iets en het is een kunst om daarmee met de
kinderen te zoeken naar hun uitbouwmogelijkheden. Eenvoudige kunstjes voor
kinderen met eenvoudige mogelijkheden, maar wel zo dat ze groeien en trots zijn
op wat ze geleerd hebben. Moeilijke kunstjes voor kinderen met veel
mogelijkheden en wel zo dat ze trots zijn op hun prestaties. Daarnaast wordt er
aandacht geschonken aan de presentatie van de vaardigheid, een act wordt daarmee
een schouwspel. Je ziet de kinderen groeien in hun kunsten, maar vooral in hun
zelfvertrouwen. De gretigheid om dit ook aan het publiek te laten zien is
hartveroverend. Hiermee is de basis voor een feestje gelegd.
De leerkrachten/groepsleiding zijn het verlengstuk van de
"circusmeesters", ze helpen bij het leerproces en genieten van de
onverwachte ontwikkelingen van hun kinderen. De ouders die de voorstelling
bezoeken zien het enthousiasme van hun eigen kinderen en genieten van de
ontwapenende presentaties. De spreekstalmeester zorgt er voor dat de
verschillende acts een eenheid, een verhaal vormen en de geselecteerde muziek
zorgt voor een fantastische show.
Kortom het mooiste beroep dat je je kunt indenken.
Anne Kuipers (projectleider)
Optreden in Het Land van Ooit (oktober 1996)
Mathilde: Ik vond het heel leuk met Circus Rotjeknor. Ik vond het heel erg
spannend vooral omdat iedereen zei dat alle kaartjes uitverkocht waren en dat er
zelfs mensen op de grond zaten. Toen ik in de auto zat en naar huis moest toen
dacht ik gelukkig is alles goed afgelopen.
Tessa: Omdat ik van circus hou, dacht ik dan ga ik naar toch op Circus
Rotjeknor. Nou, na een jaar op de wachtlijst staan, kon ik erop. Ik vind het wel
moeilijk maar als je goed oefent lukt het best. Ik vind het heel erg leuk en ik
zou er niet af willen. Ik vond het leuk om eraan mee te doen. Ik vond het goed
gaan. Ik was niet zo zenuwachtig. Een tante en een oom en een neefje wilden
komen kijken maar de tent was vol. Dat vond ik erg jammer.
Geert: De eerste keer optreden is niet niks. Behalve dat het jongleren nog niet
echt makkelijk gaat, zitten er ook nog eens 900 mensen naar je te kijken. Dat
maakt het erg spannend, maar achteraf ook leuk. Daarbij was ik nog maar één
keer in Het Land van Ooit geweest. Verder heb ik een leuke dag gehad.
Renee: We gingen met de bus naar Het Land van Ooit. Het was een uur rijden. Toen
we aankwamen was het hek dicht. Peter klom over het hek. Toen kwam er iemand het
hek open doen. We gingen met een optocht naar de tent. Toen mocht je in het park
rondlopen. Ik ging met Floor, Suzan en Leonie op weg. Het was heel saai en eerst
kwamen we bij DE LACHENDE BILLETJES. We gingen naar binnen en het bleek een
baby- verschoon-zaaltje te zijn. Toen kwamen we bij een atraksie maar daar moest
je 1 meter 60 voor zijn. Dus dat had ook geen nut. Daarom gingen we maar verder,
toen kwamen we bij iets en daar moest je over het water. Dat kon dus ook niet
want als je in het water viel dan was je nat met het optreden. Toen kwamen we
bij een soort oerwoud. Dat was een soort weggetje met bomen aan de kant. Toen
gingen we maar naar de C-groep kijken die aan het oefenen was. Daarna gingen we
optreden. Het was helemaal vol. Ik was aan het begin muzikant en ik deed mee met
jongleren, ballopen en eenwieleren.
Ik vind Circus Rotjeknor een leuk circus, omdat je er veel kan doen. Ik vind
zelf dat dit een geweldig circus is. Misschien ga ik er ook volgend jaar op.
Maar misschien ga ik ook op een sport. Ik zelf vind dat je veel dingen kan
leren.Bijv:jongleren, rolaralo of koorddansen enz. We hebben geen spijt gekregen
dat we er op zijn gegaan.
Kyle
Rotjeknor bij Els Kuiper (5 juni 2002)
Nadine en ik (uit de B-groep) waren met nog een paar andere kinderen uit
andere groepen
uitgenodigd om op het afscheid van Els Kuiper op te treden. Het was nog al een
saai publiek.De meeste mensen praatten met elkaar en stonden in de rij om een
cadeautje aan haar te geven. Ze keken dus bijna niet. Toen vroegen we aan Els
Kuiper of zij naar ons wou kijken, hierdoor gingen ook de andere mensen naar ons
kijken. Toen we acrobatiek deden ging ik op Nadine's schouder zitten en begon
met drie doekjes te jongleren. Weer keek bijna niemand, maar toen ik een doekje
liet vallen, vroeg ik of iemand het op wou pakken. Hierdoor kregen Nadine en ik
door dat als je iets liet vallen de mensen naar keken. Dus deed ik dat af en
toe. En zo keken ze naar onze act. Toen het afgelopen was, kregen we allemaal
een jojo en een zak snoep. Daarna gingen we de diabolo's, eenwielfietsen matten
, jongleerballetjes, kegels en doekjes opruimen. Het was wat wennen, want
normaal hebben we publiek dat voor ons komt en dat was nu niet zo. Dus we
moesten de aandacht trekken. Het was leuk maar ik zou liever publiek willen
hebben dat naar je kijkt.
Zora de Vos, oefengroep B
Circus Rotjeknor,
Nou daar vindt je wat hoor!
Hoe je het met een diabolo doet,
het ging bij mij in 1 keer goed.
Toen ik naar een ander onderdeel vloog,
kon ik opeens een vogelnestje-hoog.
Het lukte niet om éénwielfietsen te leren,
maar ik blijf gewoon proberen.
Ik wil hoolahoopend op de bal lopen,
want dan vallen alle monden open.
Je kan op Rotjeknor veel doen,
en als het fout gaat,
kun je het gewoon nog een keer doen!
Ik blijf er nog heel lang op,
Want ik vindt het helemaal top!
Githa, vrijdag B
Hallo allemaal
Ik ben Leoni van der Zalm ik woon in Spijkenisse. Ik zit op circus Rotjeknor in
Rotterdam. 2 jaar geleden ben ik op circus Rotjeknor gegaan. Ik had toen een
skate-bike dat is een soort eenwieler met twee skatewieletjes ervoor. Dat kon ik
al goed en het leek me leuk om een eenwieler te hebben die heb ik toen gekocht.
Maar ik kon het niet toen heeft mijn vader op internet gekeken waar je
eenwieleren kon leren en toen zag hij dat je dat bij circus Rotjeknor kon
leren.Toen ben ik er op gegaan en je kan er veel meer dan alleen maar
eenwieleren en het is heel erg leuk.
Leoni van der Zalm
Ik ben op circus gekomen door een nivonkamp.Toen zat er een jongetje op
circus elleboog uit Amsterdam en hij kon allemaal leuke dingen op de diabolo die
hij mij geleerd had.Toen dacht ik,ik wil ook op circus.Dus ben ik op circus
rotjeknor gegaan.In die tijd dat ik er nu op zit heb ik ook veel geleerd
jongleren lage-eenwieler en op de hoge-eenwieler,het koord en trapeze,echt te
veel om op te noemen.Ik heb drie keer opgetreden gewoon in de gymzaal.Ik zit er
nu alweer twee jaar op.Ik weet nog dat ik voor het eerst naar les ging,het
ballopen vond ik wel makkelijk maar met de eenwielfiets lukte het telkens
niet.Maar na een half jaar een keer in de week oefenen kon ik het.Ik heb toen
ook een eigen eenwieler gekregen.
Nina Hennes
Een brief van een moeder
Mijn zoon was twee jaar, toen hij ons vertelde dat hij later clown zou
worden, niet zo maar een clown, nee, eentje die hele gevaarlijke trucs uithaalde
en die aan het einde van zijn act vuurwerk afstak dat hij op zijn rug gebonden
had. Dit had hij eens bij een kerstcircus gezien en had diepe indruk op hem
gemaakt. Een jaar later vond hij deze act toch wel heel eng en zei ons, dat hij
liever dompteur wilde worden van leeuwen, tijgers en beren, want dit was wel
heel wat veiliger! Elk circus, kerst, zomer, Frans, familie was voor ons. Zo gek
was ons kind van circus.
Toen hij zeven was, kwamen we via een tip erachter, dat je via het
Jeugdvakantiepaspoort (wij wonen niet in Rotterdam, dus daar let je niet op) een
dagje mee kon doen met Circus Rotjeknor. Op dinsdagmiddag ging hij er heen en de
pret was nog groter, toen hij werd uitgenodigd om op de laatste dag mee te doen
aan een show op het plein voor de Scheg. Trots als een pauw liet hij iedereen
die het wilde zien (en dat waren er heel wat) wat hij allemaal al had geleerd
bij het circus. Jongleren, trucjes met een trap, ballopen, enz. Om naar les te
kunnen, moest hij eerst op een wachtlijst, maar al na een paar weken belde Johan
dat er plaats voor hem was. Overal werd circus gespeeld, thuis, op school, op
campings, gek werden we soms van hem en natuurlijk werd tussendoor ook nog
regelmatig een circus bezocht.
Toen hij mee mocht doen met de circusgroep (dat was de optreedgroep tot 12 jaar)
was dat natuurlijk het einde. Omdat ik hem regelmatig naar de optreedplekken
bracht, kwam ik zelf min of meer achter de coulissen terecht. Helpen aankleden,
circusmaterialen aangeven, limonade verzorgen, teveel om op te noemen. Van het
een kwam het ander en nu zou zelfs ik me een leven zonder circus zo
langzamerhand niet meer kunnen voorstellen. Het is heel leuk om niet alleen de
kinderen te leren kennen, maar ook de hele organisatie erachter en geloof mij
als ik zeg, dat dat heel wat is!
Wat mij als ouder altijd het meest heeft aangesproken, is het sociale aspect dat
bij Rotjeknor zo belangrijk is. Het helpen van elkaar, het samen met elkaar
bezig zijn, het stimuleren van elkaar, heel wat anders dan wat je regelmatig
tegenkomt.
Mijn zoon heeft vanaf zijn tweede jaar nog een "passie" gehad,
namelijk drummen. Inmiddels is hij al een paar jaar de drummer van de
circusband, heel uniek, een jeugdcircus met een Live-band! Of hij nog lang het
circus muzikaal zal blijven begeleiden, de toekomst zal het leren, maar ik ben
blij, dat ik via hem met het circus in aanraking ben gekomen en daar ook zelf
mijn "passie" heb gevonden.
Rennie Houtstra
Zeven jaar circus ervaring
Toen ik een jaar of zes was, kwam ik voor het eerst in aanraking met Circus
Rotjeknor. Samen met een vriendinnetje uit mijn klas ging ik naar een open
middag bij Circus Rotjeknor. Een jaar later was er ook de mogelijkheid om met
het jeugdvakantie paspoort aan circus te doen. Mijn moeder bracht me naar een
zaaltje in zevenkamp waar ik en een stel andere kinderen, toen nog door Petra en
Johan, een middagje circusles kregen. Dat vond ik zó leuk dat ik van circus
één van mijn wekelijkse bezigheden wilde maken.
Mijn echte circus carrière is begonnen in september 1995. Van de eerste circus
les kan ik me weinig herinneren. Wat me wel altijd bij is gebleven, is dat ik
samen met ene Roosmarijn en Karola ging ballopen. Karola stond op de grootste
bal, ik op de middelste en Roosmarijn op de kleinste. Omstebeurt wees ik Karola,
mijzelf en Roosmarijn aan, waarbij ik de woorden: "We staan precies op
leeftijd, 8, 7, 6" sprak.
Het was oktober 1996 en tijd voor mijn eerste optreden. We gingen samen met
alle, voor mij héle grote, C-groep jongeren zo´n grote tourbus in en reden
naar Het land van ooit. Het optreden was leuk en vooral spannend! Het publiek
was ook niet al te min, duizend toeschouwers!
Circus bleef een aantal jaar een gewone hobby, zo één die zoveel mensen
hadden. Natuurlijk waren de voorstellingen wel bijzonder, maar daar hielt het
voor mij ook bij op.
Vanaf het jaar dat we werkten aan de voorstelling ´In Beweging´ werd circus
steeds belangrijker voor mij. De groep was hecht en de sfeer goed. Met een
vriendinnengroep maakte we onze eerst act. Een
"o-wat-doen-we-lenig-act" op magische muziek met in groen, geel, blauw
en rood geschilderde piepschuim blokken. Aan het eind van het ´In Beweging´
seizoen gaf Franz Kliegel een eindfeest bij de gymzaal. Na een optreden in Hoek
van Holland aten we achter op het grasveldje en hadden we een disco feest in de
oude gymzaal. Daar werden Tycho en ik geprezen tot King en Queen of the dance
(ERG HE?!).
Steeds vaker ging ik naar circus. Iedere maandag avond ging ik naar de
oefenavond, waar ik oefende voor de voorstelling ´Het beste!´ Dat jaar vond ik
wat minder. Veel mensen waarmee ik omging waren doorgestroomd naar de
jeugdgroep. Ook ontdekte ik steeds meer minpunten aan optreden met de
circusgroep. De kleding! Die sterrenpakjes kon je echt niet aan als twaalf
jarige!
Gelukkig verdween het jaar daarna het circusgroep/jeugdgroep en kwam ik in de
optreedgroep terecht. De voorstelling A la musica, geregisseerd door Femke
Monteny, was voor mijn gevoel een groot succes. Ik speelde een solo stukje piano
terwijl Viviane Chinese bordjes draaide. Vervolgens moest ik een ´menselijk
trappetje´ op lopen. Tijdens de voorstelling in het Jeugdtheater Hofplein riep
een klein meisje met een hoog piepstemmetje "Gaat ze vliegen?!". De
artiesten konden hun slappe lach moeilijk onder controle houden.
De versie van A la musica op het Europees Jongleerfestival in Schiedam was
helemaal tof! Het publiek was zo enthousiast en we behaalde zelfs de Italiaanse
bladen! Nu beheerst circus echt mijn leven. Circus is niet meer zomaar een
hobby, circus is een lifestyle. Ik bezoek jongleerfestivals, zit in de
optreedgroep, de margrietgroep, kom op de oefenavonden en zit samen met Andrea
en Karola in de redactie van de knor. De Knor is ook iets wat ik met veel
plezier doe. Samen met Karola maakte ik een website over circus. Ik raad
iedereen aan om eens te gaan kijken op www.geocities.com/freestyle_circus
Dit jaar speel ik mee in de voorstelling Passie, waar ik mijn eigen rol in heb.
Binnenkort gaan we met de optreedgroep naar een internationaal jeugdcircus
festival in Gent. Ik ben erg benieuwd naar wat dat gaat worden. Drie weken later
volgt the Europeen Juggling Convention in Bremen, Duitsland, waar ik ook bij zal
zijn. Ik kijk erg uit naar de komende circus vakantie en het daarop volgende
jubileum.
Rotjeknor, gefeliciteerd! Ik hoop dat Rotjeknor het nog lang vol houdt en
natuurlijk over een paar jaar met een eigen gebouw.
Artiesten, nog heel veel plezier op circus, ik hoop dat jullie het allemaal net
zo tof en super vinden als ik!
Groezeltjuz, Soesja Pijlman
Circus..
Hoi, ik ben Andrea (15) en ik zit ruim 5 jaar op circus en help zo'n 3 jaar
bij de oefengroepen op maandag. De eerste keer dat ik kennismaakte met circus
Rotjeknor was met een les van het Jeugdvakantiepaspoort. Ik wil zeker nog lang
bezig blijven met circus.
Hallo ik ben Sanne en ik ben nu bijna 6 jaar met circus bezig. Het begon
allemaal toen ik langsliep bij Blaak waar circus Rotjeknor optrad. Ik ben eens
gaan kijken bij een les en na twee uur wilde ik ook lid van worden van circus
Rotjeknor. Het is jammer dat ik toen de basis gemist heb (die je in een
oefengroep leert) maar ik vond het geweldig dat ik al snel mocht meedoen met
optredens. Velen zullen mij nog kennen van het optreden 'Wat voor wereld' waar
ik jongleerde met één ring, één kegel en één balletje. Ik heb echt
geweldige tijden meegemaakt bij Rotjeknor, heel veel dingen geleerd en buiten de
twee uur les om was ik veel bezig met circus. Ik hielp toen al mee bij de
oefengroepen. Na mijn M.B.O.-opleiding SPW heb ik een jaar gewerkt als
medewerkster bij de oefengroepen. Aan één groep gaf ik les onder de
verantwoordelijkheid van een docente, het werk wat ik ook wilde gaan doen.
Ik ben naar de pabo gegaan omdat er nog geen pedagogische circus opleiding in
Nederland bestaat. Komend jaar krijg ik voor het eerst mijn eigen groepen: de
zaterdag A en B groep. Ik oefen nog bij de oefenavonden en in de gymzaal op de
pabo, het is hartstikke gaaf om andere mensen dingen te leren!
Wij proberen aan de hand van drie onderwerpen (leeftijd, niveau en
verandering) onze mening te formuleren over Circus Rotjeknor.Circus Rotjeknor
bestaat uit meerdere oefengroepen en één optreedgroep. De oefengroepen zijn
ingedeeld naar leeftijd, de optreedgroep is vanaf twaalf jaar. Dit vinden wij
allebei een goede indeling. Zou de optreedgroep vanaf zestien jaar zijn dan gaat
de show (bijvoorbeeld het toneelspel) meer één richting op. Als je jong en oud
bij elkaar zet is het niveau verschil erg groot en lijkt het ons ook minder
gezellig oefenen.
Natuurlijk zijn er ook voordelen: het is makkelijker om jongere en dus lichtere
mensen als bovenpersoon te hebben bij acrobatiek. Ook is er sprake van een
doorstroom, als de ouderen weg gaan dan is er nog steeds een kern groep. Het
mooie is dat het niveau verschil verschuift. Eerst keek je op tegen de ouderen
en na twee jaar was je voor anderen een voorbeeld. In een optreedgroep is het
prettig als het niveau verschil niet al te groot is en hoger ligt dan in
oefengroepen. De shows van de optreedgroep worden opgevoerd in theaters en men
komt toch kijken naar de prestatie. Hier valt over te discussiëren want het
heeft ook wel iets om kinderen die steeds van de bal afvallen toch te zien
stralen. Hier komen we gelijk op het laatste onderwerp: verander je als je op
circus zit? Wij vinden dat het grotendeels afhangt van de personen met wie je
omgaat op circus. Ook leer je door te zetten (omdat je ook zo graag de overkant
wilt bereiken op de eenwieler), samen te werken en, zeker bij acrobatiek, elkaar
te vertrouwen. Je staat zekerder in het leven en je durft meer jezelf te zijn.
Rotjeknor heeft niet voor niets ook een pedagogische doelstelling! Wel willen
wij zeggen dat de oudere kinderen meer zichtbaar veranderen dan de kinderen uit
de oefengroepen. Zeker als wij jongeren uit de optreedgroep vergelijken met
andere leeftijdsgenoten dan valt het ons op dat ze makkelijker voor hun mening
uit kunnen komen en zichzelf durven te zijn. We hopen dat circus Rotjeknor met
een nieuw gebouw meer jeugd kan bereiken om al die bovenstaande redenen (hint
hint)!!!
Groetjes Andrea en Sanne.
Overpeinzing van een moeder…
In 1993 kwam Circus Rotjeknor naar Prinsenland met een kindercursus
"Circus". Dat leek me echt iets voor mijn, toen 6-jarig zoon, Joris.
Alleen hij wilde/durfde zoiets niet alleen te doen. Het kwam heel goed uit dat
ze een hulp zochten om de lessen te ondersteunen. Ik bood me gelijk aan. Het
leek me hartstikke leuk! En zo togen we met z'n drieën (zusje van 4 moest ook
mee) naar de lessen. We hadden er veel plezier in en leerden veel. Joris leerde
kunstjes en presenteren en samenwerken, enz. Hij werd steeds zelfverzekerder en
zelfstandiger. Na enige tijd hoefde ik eigenlijk niet meer mee, maar bleef ik
nog voor mijn eigen plezier. Na een jaar of 3 was Joris zo goed en enthousiast
dat Johan vroeg of hij niet naar de optreedgroep in de stad wilde komen. Dat was
natuurlijk geweldig!
Inmiddels was er ook sprake van een jubileum… Hoe lang zou het bestaan, dacht
ik: 40-50 jaar? Circus Rotjeknor klonk me altijd zo gedegen en vertrouwd in de
oren.
Maar nee, Circus Rotjeknor bestond 5 jaar! Dat betekende dat het Circus nog geen
jaar bestond toen Joris in Prinsenland begon! Hoe kon dat nou, het zag er altijd
zo professioneel uit! Inmiddels is Circus Rotjeknor 10 jaar en Joris 15. Hij
staat als een volleerd artiest op het podium - alleen of met z'n allen, veel of
weinig publiek-. Hij gáát ervoor.
Geen verlegenheid meer te bekennen….Jolanda de Jong
Interview van Jiska met Johan
Jij hebt het circus opgericht. Hoe kwam je op het idee dat te doen?
Vroeger hield ik helemaal niet van circus. Ik vond het maar vreemd allemaal. Wel
speelde ik trompet en toen ben ik een keer gevraagd om trompet te spelen bij een
circusvoorstelling waarbij verstandelijk gehandicapte mensen de artiesten waren.
Ik vond het prachtig wat er allemaal gebeurde. Ik vond het leuk om op deze
manier muziek te maken. Geen noten, geen akkoordenschema's.We kregen het verzoek
iets vrolijks of iets spannends te spelen. Ik ontdekte ook dat je circus ook
zelf kon spelen,dat je niet persé in een circusfamilie geboren hoeft te zijn.
Ik was 25 toen ik dit meemaakte. Pas toen ben ik met circus begonnen. Ik werkte
nog steeds als meester op een school.
Een tijdje later ontmoette ik een man die op zoek was naar acrobatiekles voor
zijn zoontje. Die zoon heette Lucho en zit nog steeds op Circus Rotjeknor, al 10
jaar dus. Eigenlijk 11 jaar want het eerste jaar deden we circus bij Lucho op
school. Dat heette toen Circus Hoeplakee. Frederik,die nu viool speelt bij de
optreedgroep, was daar ook bij. Ik heb Circus Rotjeknor opgericht, omdat ik
ontdekte dat er in Rotterdam nog helemaal geen jeugdcircus bestond.
Met hoeveel kinderen begonnen jullie en hoeveel zijn het er nu?
De eerste groep bestond uit 24 kinderen. Momenteel hebben we zeven Oefengroepen
en één Optreedgroep met in totaal 220 kinderen. Volgend seizoen komen er
waarschijnlijk nog één of twee groepen bij. Dan zal het aantal iets van 250
-275 zijn.
En hoeveel leiding?
De eerste cursus bestond uit 12 lessen. Iedere les waren er weer andere mensen
die meehielpen. Dat waren allemaal vrienden die ik ontmoet had op jongleer en
acrobatieklessen. Anne Kuipers hielp het eerste jaar ook veel mee. Petra
Goudappel waarbij ik vroeger samen in de klas zat kwam ook meewerken. Later
hielpen ook de oudere artiesten mee, zoals Andrea, Lotte, Michiel en Sanne. We
hadden ouders die meehielpen en medewerkers waarvan je Martin wel kent. Heel
lang gaf ik samen met Wil les. Wil is nu pas weg en heeft heel altijd heel veel
voor het circus gedaan.
Waar gaat Circus Rotjeknor naar toe?
Waar ik toen van droomde, is er voor een groot deel al: een Rotterdams
Jeugdcircus. Maar eigenlijk droom ik nu nog vooral van een Jeugdcircus met een
eigen plek, een leuke circusoefenruimte. Ik heb ook gemerkt dat dromen alleen
niet genoeg is. Het is nog een hele klus om zover te komen. Op dit moment zijn
we bezig een nieuw bestuur samen te stellen en gaan we op zoek naar prominente
mensen om ons te helpen die droom te verwezenlijken.
Circus Rotjeknor
AI twee jaar zit ik op een circus, dat circus Rotjeknor heet.
Daar leer ik heel veel nieuwe dingen en maken we veel keet.
Het eerst liep ik op de Bal,
met Balletjes en al.
En ondertussen leerde ik veel Acrobatiek
En met Chinese bordjes lopen op muziek.
Jongleren vind ik best wel moeilijk met van alles in de lucht.
Die Doekjes, Balletjes en Ringen, dat kost me veel gezucht.
Trapeze en de Rode of Witte Lap dat gaat toch wel heel hoog.
En dan nog mooie kunsten doen zoals met je rug in een boog.
Koorddansen, balanceren als een artiest
Dat is zo leuk en spannend als je je evenwicht maar niet verliest.
De Rolarola en de Diabolo, wat zijn ze apart die twee.
Zo wiebelig en springerig, met veel oefenen doe je pas mee.
Het allerliefste zit ik op het Fietsje met één wiel.
Na eindeloos oefenen zit ik nu stabiel
En kan ik de hele gymzaal heen en weer
Dat fietsje wil ik alleen maar meer en meer
Als laatste loop ik nu op Hoge Stelten rond
En zie ik de wereld niet meer vanaf de grond
Circus Rotjeknor is het helemaal te gek
Oefenen met anderen dat is toch kék
De voorstellingen zo mooi, daar droom ik van
Ik hoop dat ik dat later ook kan!
Wolke Visser (groep b, woensdagmiddag)
Tegenwind…
De buurmeisjes gingen al. Zij waren immers al zes en acht. Nikkie, onze dochter, inmiddels besmet door het circusvirus, moest lang wachten eer ze zes werd. Maar uiteindelijk, na het dagelijks afscheuren van de zelfgemaakte scheurkalender was het zover…, zes jaar! Nog een kleine wachtlijst, maar uiteindelijk toch gelukt. Die zaterdagochtend vertrokken we op de fiets richting Circus Rotjeknor: dat Rotjeknor dus ook ouders in beweging zet mag duidelijk zijn (en dan ook nog opvallend vaak met tegenwind). Onze buurmeiden hadden ons goed voorgelicht…..de éénwieler, ballopen, koorddansen. Even ga je twijfelen aan de lenigheid en durf van je kind. Het is geen kind van kunstjes en prestaties. Gelukkig had zijzelf van deze (volwassenen) hersenspinsels geen last: zij gíng gewoon. Handig! eenmaal binnen, wordt Nikkie door een ander kind aan de hand genomen en ingewijd in alle materialen en gewoonten. Moeder is niet meer nodig. Natuurlijk kon ik het niet laten door de kier van de deur te kijken. De bal, de éénwieler en het koord waren er, maar ook sjaaltjes, Chinese bordjes, kegels, jongleerballetjes, de mat, etc. Maar de belangrijkste succesfactor wordt toch wel gevormd door de mensen, die de lessen geven: hun geduld met en respect voor ieder kind, stap voor stap, zo nodig een duwtje in de rug gevend, leren ze de kinderen niet alleen kunstjes, maar ook onderling respect te tonen en verantwoordelijkheid te nemen. Dat natuurlijk naast hun creativiteit en enthousiasme! Dat is wat maakt dat Nikkie er zoveel plezier in heeft. Dat zien wij aan haar stralende ogen tijdens de presentaties. Het opkomen en afgaan is voor haar net zo belangrijk als het kunstje zelf en dat maakt het compleet. Later heb ik dit ook teruggezien bij de artiesten van de optreedgroep: het plezier, de kracht en het samen doen, "de passie" is wat mij pakt. Zaterdagochtend….joehoe! opstaan ….Rotjeknor…..in beweging….en daar gaan we weer zingend op de fiets. De wind valt eigenlijk best mee..
Lieke Reekers
Behaalde resultaten uit het
verleden bieden geen garantie voor de toekomst…
Toch illustreert dit boekje, dat de afgelopen 10 jaar, het circusspel zich bij
de Rotterdamse Jeugd en daarbuiten in een enorme belangstelling mag verheugen.
Het bereik van Stichting Circus Rotjeknor is in 10 jaar tijd toegenomen van een
twintigtal kinderen tot vele duizenden kinderen! Dit heeft al geleid tot een,
zij het bescheiden, uitbouw van de organisatie: meer medewerkers, vrijwilligers,
docenten, cursisten, optredens, enz.En toch zijn er nog vele kansen te benutten.
We noemen er een paar.
Het animo voor circuscursussen groeit nog steeds! Graag zouden we meer docenten
willen aantrekken die op verantwoorde wijze kinderen het circusvak zouden willen
bij brengen.
Hoewel aanvankelijk de leeftijdsgrens op 16 jaar werd gesteld is duidelijk dat
veel jongelui ook na hun zestiende met Circus verder willen. Met andere woorden:
zowel aan de onderkant als de bovenkant is nog veel werk te doen!
Er zijn (veel) meer optredens mogelijk. Waarom niet ieder jaar een aantal vaste
shows die opgenomen zijn in het Rotterdamse culturele programma?
Er is in Nederland nog onvoldoende aandacht voor het circus vak. Circus
Rotjeknor wil graag met andere jeugdcircussen werken aan scholing van
circusartiesten én docenten.
Er zijn nog talloze projecten mogelijk om de Rotterdamse Jeugd in de vorm van
projecten kennis te laten maken met het circusspel, met wederom als doel bij te
dragen aan de sociale, motorische, creatieve en emotionele ontwikkeling van
kinderen.
Kortom: er is volop aanleiding om te veronderstellen dat het Rotterdamse
Jeugdcircus een bruisende toekomst voor de boeg heeft.
Belangrijke wens, wellicht zelfs een voorwaarde, is echter dat Circus Rotjeknor
kan beschikken over een eigen accommodatie. Een eigen gebouw dat de geest van
circus ademt, waar de circusartiesten, ouders, medewerkers samen kunnen komen om
te werken aan hun circus. Waar een gezellige sfeer neergezet kan worden, waar
projecten gedraaid kunnen worden, waar we gasten kunnen ontvangen. En, niet
onbelangrijk, waar we ook technisch goede oefenmogelijkheden hebben.
Op bijgaande foto is een ontwerp voor een dergelijk gebouw te zien: een drijvend
Circus voor de jeugd van een wereldhavenstad (ontwerp Villa Nova).
In de komende periode gaan we serieus nadenken hoe we al deze (en andere)
ideeën kunnen realiseren, waarbij we reëel willen blijven en onze doelstelling
niet vergeten: Circus Rotjeknor is een circus voor en door kinderen!
Een Rotterdams Jeugdcircus is er niet zomaar! In de eerste
plaats zijn het de kinderen en de jongeren die zorgen voor de mooie dingen die
er gebeuren. Zonder jeugd geen jeugdcircus. Circus Rotjeknor heeft zich gelukkig
kunnen prijzen met de hulp van vrijwilligers - jongeren, volwassenen, vaders,
moeders, broers, zussen, nichten, neven, ooms, tantes, opa's, oma's en zelfs
buren - die enorm veel werk verrichten. Sommige mensen helpen een handje mee bij
het op en afbouwen maar er zijn ook ouders die al jarenlang met veel inzet
meewerken. De band bestaat uit vrijwilligers! De jubileumcommissie, die ten
tijde van het schrijven van dit boekje heel wat plannen aan het voorbereiden is,
de huisvestingscommissie die zich buigt over een belangrijk deel van de toekomst
van Circus Rotjeknor, het bestuur: vele mensen dragen een steentje bij.
Het is leuk om bij een jeugdcircus te werken, maar het is ook best wel zwaar,
het werken op onregelmatige tijden en veel in weekenden. Alleen dankzij
enthousiasme is het vol te houden. Zo zorgt een klein aantal mensen ervoor dat
duizenden kinderen het circusspel kunnen spelen bij Circus Rotjeknor.
En dan blijkt er ook geld nodig te zijn om het circus draaiende te houden.
Gelukkig ziet de Gemeente Rotterdam in dat de subsidie een waardevolle besteding
krijgt bij Circus Rotjeknor. Zo zijn er ook fondsen waar Circus Rotjeknor in een
aantal gevallen een beroep op kon doen zoals het VSB Fonds, Prins Bernhard
Cultuurfonds, Stichting ter Bevordering van Volkskracht en de Rotterdamse
Kunststichting.Gezien onze goede relatie met genoemde organisaties, maar bovenal
door de tomeloze energie van alle betrokkenen en de kwaliteit van ons werk,
vertrouwen we er op dat we met al onze plannen ook weer succesvol bij hen aan
kunnen kloppen. Want er gaat heel veel gebeuren, maar Circus Rotjeknor blijft
Circus Rotjeknor!
Johan